Je hebt van die films, en die weten je toch elke keer weer te raken en je probeert nog wel eens je tranen tegen te houden, maar je weet eigenlijk al van tevoren dat dat onbegonnen werk is.

Hierbij een top 4 van mijn tranentrekkende ‘ik-wil-niet-huilen-maar-ik-kan-het-niet-helpen’ films. Wie weet kan ik nog een mede-janker vinden ­čÖé

Coco

Een geweldig mooie en leuke animatie over familie. Vooral dat stukje familie raakt bij mij de gevoelige snaar, want voor mij is familie erg belangrijk. Helemaal als de hoofdpersoon Miguel voor zijn demente overgrootoma gaat zingen en gitaar spelen, dan komen de waterwerken bij mij opzetten.

Lion

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Ook een erg mooi boek om te lezen trouwens!
Saroo, de hoofdpersoon, raakt als hij jong is verdwaald ver weg van huis, doordat hij perongeluk met een trein wordt meegevoerd helemaal naar de andere kant van India. Ja, wat dan.
Mij kon je opvegen toen hij jaren later, toch weer zijn moeder in zijn armen sloot.

Avengers: Endgame

Ik ben heel erg fan van Marvel en de MCU. En dit was tot een tijdje geleden, de laatste film waar alles in samen kwam van zo’n 25 films (en daarnaast ook een aantal series) bij elkaar. Uiteraard vielen er ook een aantal doden, waaronder een aantal van de hoofdpersonen. Ik ga niet alles verklappen, maar je leeft echt mee in die hele wereld als je al die films kijkt. En als dan in Endgame een mooie afscheiddienst wordt gehouden, dan kan ik het niet meer droog houden. Echt het gevoel ‘End of an era’.

The Mitchells vs The Machines

Bij deze film gaat het ook over familie, en in het bijzonder de relatie tussen een vader en zijn dochter.
Elke keer als ik deze film zie, wil ik ook mijn vader vast houden en ben ik dankbaar voor de familie die ik heb. Gevolg: tranen van geluk.